Wojciech Skrobański - radca prawny
Co ważne, przyjęcie mandatu nie jest obowiązkowe. W określonych sytuacjach podatnik lub przedsiębiorca może odmówić jego przyjęcia, co powoduje skierowanie sprawy do sądu. Istnieją również szczególne regulacje pozwalające uniknąć kary w związku z tzw. prawem do błędu, a w ściśle określonych przypadkach możliwe jest także uchylenie już przyjętego, prawomocnego mandatu.
W 2026 r. maksymalna wysokość grzywny, która może zostać nałożona w drodze mandatu karnego, wynosi 24 030 zł, ponieważ mandat może opiewać maksymalnie na pięciokrotność minimalnego wynagrodzenia za pracę. Minimalne wynagrodzenie w 2026 r. wynosi 4806 zł.
Nie oznacza to jednak, że każdy mandat skarbowy może zostać wystawiony na taką kwotę. Wymiar kary powinien uwzględniać m.in. sytuację majątkową i rodzinną sprawcy, jego dochody oraz możliwości zarobkowe.
Mandat karny skarbowy jest jednym z trybów reagowania na wykroczenia skarbowe. Jego zastosowanie jest możliwe tylko wtedy, gdy spełnione są ustawowe warunki.
Zgodnie z Kodeksem karnym skarbowym mandat może zostać nałożony przede wszystkim wtedy, gdy osoba sprawcy oraz okoliczności popełnienia wykroczenia skarbowego nie budzą wątpliwości, a jednocześnie nie zachodzi potrzeba wymierzenia kary surowszej niż maksymalna kara dopuszczalna w postępowaniu mandatowym.
Jest to bardzo istotna zasada. Postępowanie mandatowe ma być stosunkowo prostym i szybkim sposobem zakończenia sprawy. Nie powinno natomiast zastępować normalnego postępowania sądowego w sytuacji, gdy istnieją poważne wątpliwości dotyczące tego, kto dopuścił się czynu, czy czyn rzeczywiście został popełniony albo jak należy ocenić jego okoliczności.
Szczegółowe kompetencje poszczególnych organów zależą od rodzaju wykroczenia i podstawy prawnej. W praktyce z postępowaniem mandatowym przedsiębiorcy najczęściej spotykają się podczas czynności wykonywanych przez organy Krajowej Administracji Skarbowej.
Mandat karny skarbowy może zostać nałożony za wykroczenie skarbowe, czyli czyn zabroniony przez Kodeks karny skarbowy, którego ustawodawca nie kwalifikuje jako przestępstwa skarbowego.
W praktyce przedsiębiorcy mogą spotkać się z odpowiedzialnością m.in. w związku z naruszeniem obowiązków dotyczących dokumentowania sprzedaży, rozliczeń podatkowych, składania wymaganych deklaracji czy prowadzenia wymaganych ewidencji.
Przykładowo problem może dotyczyć nieprawidłowości związanych z kasą fiskalną, nieterminowym regulowaniem określonych należności podatkowych, niezłożeniem wymaganej deklaracji lub innym naruszeniem obowiązków podatkowych.
Nie można jednak przyjąć zasady, że każde spóźnienie z deklaracją albo każda zaległość podatkowa automatycznie oznacza możliwość nałożenia mandatu. Konieczne jest ustalenie, jaki konkretnie przepis Kodeksu karnego skarbowego został naruszony, czy zachowanie wyczerpuje jego znamiona oraz czy mamy do czynienia z wykroczeniem skarbowym, a nie z przestępstwem skarbowym albo wyłącznie z odpowiedzialnością o charakterze administracyjnym.
Ma to szczególne znaczenie w sprawach podatkowych, w których stan faktyczny często jest bardziej skomplikowany niż wynikałoby to z samego pisma organu.
Tak. Przyjęcie mandatu wymaga zgody sprawcy wykroczenia skarbowego. Jeżeli sprawca odmawia jego przyjęcia, mandat nie staje się prawomocny, a sprawa może zostać skierowana do sądu.
Odmowa przyjęcia mandatu może być uzasadniona różnymi okolicznościami. Przede wszystkim może chodzić o przekonanie, że do wykroczenia w ogóle nie doszło, że czyn został błędnie zakwalifikowany, że odpowiedzialność została przypisana niewłaściwej osobie albo że istnieją okoliczności przemawiające za brakiem odpowiedzialności.
Nie trzeba jednak „udowadniać” urzędnikowi na miejscu, że odmowa jest zasadna. Sam fakt braku zgody na przyjęcie mandatu powoduje konieczność rozpoznania sprawy w innym trybie.
Trzeba jednak pamiętać, że odmowa przyjęcia mandatu nie jest równoznaczna z wygraną sprawą. Ostateczna ocena odpowiedzialności należy wówczas do sądu.
Jeżeli przedsiębiorca odmówi przyjęcia mandatu, sprawa nie kończy się na stanowisku urzędu. Organ może skierować sprawę do sądu, który rozpoznaje odpowiedzialność za zarzucane wykroczenie skarbowe. W przypadku postępowania sądowego przedsiębiorca otrzymuje możliwość przedstawienia dowodów i argumentów przemawiających na jego korzyść. Może to mieć szczególne znaczenie wtedy, gdy sprawa wymaga analizy dokumentów księgowych, umów, faktur, korespondencji z kontrahentami albo wcześniejszych stanowisk organów podatkowych.
W praktyce obrona może polegać nie tylko na kwestionowaniu samego faktu popełnienia czynu, lecz również na wykazaniu braku winy, braku wymaganych znamion wykroczenia albo istnienia innych okoliczności mających znaczenie dla odpowiedzialności.
Tak, ale nie należy rozumieć tego jako prostego mechanizmu „odmówiłem mandatu, więc sąd go obniży”.
Sąd nie jest związany kwotą zaproponowaną przez urzędnika w mandacie. W postępowaniu sądowym dokonuje samodzielnej oceny sprawy i może rozstrzygnąć ją zgodnie z przepisami Kodeksu karnego skarbowego.
W zależności od ustaleń sądu możliwe jest zatem uniewinnienie, odstąpienie od wymierzenia kary w przypadkach przewidzianych prawem albo wymierzenie grzywny w odpowiedniej wysokości.
Przy ustalaniu wysokości grzywny znaczenie mają m.in. dochody, możliwości zarobkowe oraz stosunki majątkowe i rodzinne sprawcy.
Dlatego również w przypadku, gdy przedsiębiorca przyznaje, że doszło do naruszenia, ale uważa proponowaną karę za niewspółmierną, analiza sytuacji przed przyjęciem mandatu może być bardzo istotna.
Tak, ale określenie „prawo do błędu” może być mylące, jeżeli rozumie się je jako całkowitą ochronę początkującego przedsiębiorcy przed odpowiedzialnością.
Prawo przedsiębiorców przewiduje szczególny mechanizm ochronny dla przedsiębiorcy wpisanego do CEIDG, który naruszył przepisy prawa związane z wykonywaną działalnością gospodarczą w okresie 12 miesięcy od dnia podjęcia działalności gospodarczej po raz pierwszy albo ponownie po upływie co najmniej 36 miesięcy od dnia jej ostatniego zawieszenia lub zakończenia.
Mechanizm ten może mieć zastosowanie również do wykroczeń skarbowych.
Nie polega on jednak na tym, że przedsiębiorca może popełnić dowolne naruszenie i automatycznie uniknie konsekwencji. Ustawa przewiduje konkretne warunki oraz szereg wyjątków.
Co do zasady przedsiębiorca powinien usunąć stwierdzone naruszenie oraz jego skutki, jeżeli takie skutki wystąpiły. Dopiero spełnienie ustawowych warunków pozwala na skorzystanie z ochrony przewidzianej w art. 21a Prawa przedsiębiorców.
Nie.
To jedna z najważniejszych kwestii, o których powinien pamiętać przedsiębiorca powołujący się na art. 21a Prawa przedsiębiorców.
Przepisy przewidują sytuacje, w których mechanizm ten nie znajduje zastosowania. Dotyczy to m.in. naruszeń powtarzających się, naruszeń o charakterze rażącym, sytuacji, w których nie można usunąć naruszenia lub jego nieodwracalnych skutków, a także określonych naruszeń związanych z wymaganymi koncesjami, zezwoleniami czy pozwoleniami. Wyłączenia dotyczą również niektórych przypadków, w których obowiązek nałożenia sankcji wynika z prawa Unii Europejskiej lub umowy międzynarodowej.
Oznacza to, że samo stwierdzenie: „jestem początkującym przedsiębiorcą, więc mam prawo do błędu” nie jest wystarczające.
Trzeba sprawdzić rodzaj naruszenia, moment jego powstania, możliwość usunięcia skutków oraz wszystkie pozostałe przesłanki określone w ustawie.
Co do zasady przyjęcie mandatu powoduje jego prawomocność i zasadniczo zamyka możliwość prowadzenia zwykłej obrony przed sądem.
Nie oznacza to jednak, że każdy prawomocny mandat jest absolutnie niemożliwy do podważenia.
Kodeks karny skarbowy przewiduje szczególną instytucję uchylenia prawomocnego mandatu karnego. Jest to jednak środek wyjątkowy, a nie zwykłe odwołanie od mandatu.
Dlatego przed podpisaniem lub przyjęciem mandatu warto bardzo dokładnie przeanalizować, czy rzeczywiście istnieją podstawy do przyjęcia odpowiedzialności.
Kodeks karny skarbowy przewiduje możliwość uchylenia prawomocnego mandatu m.in. wtedy, gdy grzywnę nałożono za czyn, który nie był wykroczeniem skarbowym, albo na osobę, która nie podpisała mandatu lub nie ponosi odpowiedzialności za wykroczenie skarbowe.
Wniosek o uchylenie może zostać złożony przez ukaranego, jego przedstawiciela ustawowego lub opiekuna prawnego. Ustawodawca przewiduje przy tym termin 7 dni od daty przyjęcia mandatu.
Jest to bardzo krótki termin. Z tego powodu osoba, która po przyjęciu mandatu zaczyna mieć wątpliwości co do jego legalności, nie powinna zwlekać z analizą sprawy.
Sąd rozpoznaje wniosek na posiedzeniu i może podjąć odpowiednie czynności w celu zweryfikowania podstaw uchylenia mandatu.
Nie w każdym przypadku.
Samo przekonanie, że mandat jest zbyt wysoki, co do zasady nie daje podstawy do jego uchylenia. Instytucja uchylenia prawomocnego mandatu nie jest zwykłą procedurą odwoławczą pozwalającą ponownie negocjować wysokość kary.
Kodeks przewiduje jednak również szczególną sytuację, gdy mandat został nałożony w wysokości przekraczającej ustawowy limit. W takim przypadku mandat podlega uchyleniu w części przekraczającej dopuszczalną wysokość.
Dlatego należy odróżnić dwie sytuacje: kwestionowanie zasadności lub wysokości kary przed jej przyjęciem oraz uchylenie prawomocnego mandatu z przyczyn wskazanych w ustawie.
Są to dwie zupełnie różne drogi prawne.
Przyjęcie mandatu powinno być poprzedzone świadomą decyzją.
W praktyce może zdarzyć się, że przedsiębiorca otrzymuje propozycję zakończenia sprawy mandatem i słyszy, że jest to „najprostsze rozwiązanie”. Rzeczywiście, mandat może pozwolić szybko zakończyć postępowanie. Jednocześnie jednak przyjęcie mandatu oznacza zgodę na poniesienie odpowiedzialności za wykroczenie skarbowe.
Jeżeli przedsiębiorca uważa, że nie popełnił czynu, ma wątpliwości dotyczące podstawy prawnej albo uważa, że organ nieprawidłowo ocenił stan faktyczny, przyjęcie mandatu może znacząco ograniczyć późniejsze możliwości obrony.
W szczególności nie należy podpisywać mandatu wyłącznie dlatego, że przedsiębiorca chce „mieć spokój”, jeżeli jednocześnie uważa, że zarzut jest bezpodstawny.
Tak, ale sposób działania zależy od tego, na jakim etapie znajduje się sprawa i czego dokładnie dotyczą ustalenia organu.
Kontrola podatkowa, kontrola celno-skarbowa, czynności sprawdzające i postępowanie w sprawie wykroczenia skarbowego są odrębnymi instytucjami. Nie każda nieprawidłowość ujawniona podczas kontroli prowadzi automatycznie do mandatu.
Jeżeli organ proponuje mandat, warto przede wszystkim ustalić:
jaki konkretnie czyn zarzuca przedsiębiorcy,
jaki przepis Kodeksu karnego skarbowego został naruszony,
czy czyn stanowi wykroczenie skarbowe,
czy zachodzą przesłanki odpowiedzialności konkretnej osoby,
czy organ może zastosować postępowanie mandatowe,
czy istnieją podstawy do zastosowania prawa do błędu,
czy proponowana wysokość grzywny jest adekwatna do okoliczności sprawy.
Dopiero po przeanalizowaniu tych elementów można racjonalnie zdecydować, czy mandat przyjąć, czy odmówić jego przyjęcia.
W 2026 r. maksymalna grzywna nakładana w drodze mandatu karnego wynosi 24 030 zł. Wynika to z ograniczenia określonego w art. 48 § 2 Kodeksu karnego skarbowego do pięciokrotności minimalnego wynagrodzenia. Jest to ustawowa górna granica.
Przy wymierzaniu grzywny należy uwzględniać również sytuację majątkową i rodzinną sprawcy, jego dochody oraz możliwości zarobkowe.
W praktyce oznacza to, że przy ocenie zasadności proponowanej kary znaczenie może mieć nie tylko sam fakt naruszenia przepisów, lecz także jego charakter, stopień zawinienia i okoliczności, w jakich do niego doszło.
W wielu przypadkach zdecydowanie tak.
Szczególnie istotne jest to wtedy, gdy mandat ma zostać nałożony na przedsiębiorcę w związku z działalnością gospodarczą, kontrolą podatkową, kontrolą celno-skarbową lub rozliczeniami podatkowymi.
Analiza sprawy przed przyjęciem mandatu pozwala ustalić, czy rzeczywiście doszło do wykroczenia skarbowego, czy odpowiedzialność może zostać przypisana konkretnej osobie oraz czy istnieją podstawy do odmowy przyjęcia mandatu albo zastosowania przepisów o prawie do błędu.
W przypadku już przyjętego mandatu konieczne jest natomiast szybkie ustalenie, czy istnieją ustawowe podstawy do jego uchylenia i czy nie upłynął termin na złożenie odpowiedniego wniosku.
W sprawach skarbowych szczególnie ważne jest również rozróżnienie odpowiedzialności przedsiębiorcy, osoby prowadzącej sprawy gospodarcze oraz osób odpowiedzialnych za wykonanie konkretnych obowiązków podatkowych. Nie zawsze bowiem fakt, że nieprawidłowość wystąpiła w firmie, oznacza automatycznie odpowiedzialność karną skarbową każdej osoby związanej z przedsiębiorstwem.
Przede wszystkim nie należy podejmować decyzji automatycznie.
Mandat skarbowy może być szybkim sposobem zakończenia sprawy, ale jego przyjęcie oznacza zgodę na ukaranie. Jeżeli przedsiębiorca ma wątpliwości co do podstaw odpowiedzialności, wysokości grzywny lub prawidłowości ustaleń organu, powinien przed podjęciem decyzji przeanalizować swoją sytuację prawną.
Warto również pamiętać, że odmowa przyjęcia mandatu nie jest przyznaniem się do winy ani dodatkowym naruszeniem prawa. Jest skorzystaniem z ustawowej możliwości poddania sprawy rozstrzygnięciu przez sąd.
Z kolei przedsiębiorca, który już przyjął mandat, nie powinien zakładać, że wszystkie możliwości prawne zostały definitywnie zamknięte. W wyjątkowych przypadkach Kodeks karny skarbowy przewiduje możliwość uchylenia prawomocnego mandatu, przy czym ze względu na krótki termin i ograniczone podstawy takiego działania konieczna jest szybka analiza sprawy.
Tak. Mandat skarbowy nie musi być przyjęty.
Przedsiębiorca może odmówić jego przyjęcia, jeżeli nie zgadza się z zarzutem lub ma wątpliwości dotyczące podstaw odpowiedzialności. W takiej sytuacji sprawa może zostać rozpoznana przez sąd.
Początkujący przedsiębiorca może również, w określonych ustawowo warunkach, skorzystać z mechanizmu określanego jako prawo do błędu. Nie jest to jednak bezwarunkowe zwolnienie z odpowiedzialności – przepisy przewidują konkretne przesłanki oraz wyjątki.
Jeżeli mandat został już przyjęty, w wyjątkowych przypadkach możliwe jest jego uchylenie. Wniosek w tym zakresie należy jednak złożyć w ustawowym terminie, który co do zasady wynosi 7 dni od przyjęcia mandatu.
Dlatego otrzymanie propozycji mandatu skarbowego nie powinno być traktowane jako formalność. Zanim podpiszesz mandat, warto ustalić, czy rzeczywiście ponosisz odpowiedzialność za wykroczenie skarbowe, czy organ prawidłowo zastosował przepisy oraz czy istnieją podstawy do odmowy przyjęcia mandatu.
Jeżeli otrzymałeś mandat od urzędu skarbowego lub urzędu celno-skarbowego, zostałeś poinformowany o możliwości jego przyjęcia albo masz wątpliwości co do odpowiedzialności karnej skarbowej, warto skonsultować sprawę z profesjonalnym pełnomocnikiem. Analiza dokumentów i okoliczności sprawy przed podjęciem decyzji może mieć istotne znaczenie dla dalszego postępowania.
Powyższy artykuł został przygotowany z pomocą systemów sztucznej inteligencji. Jego treść została poddana weryfikacji i kontroli redakcyjnej przez radcę prawnego. Za publikację treści odpowiedzialność redakcyjną ponosi Wojciech Skrobański.
(art. 50 ust. 4 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/1689 z dnia 13 czerwca 2024 r. – AI Act)
e-mail:
wojtek@radca-skrobanski.pl
ul. Kaliska 45
63-400 Ostrów Wielkopolski