Wojciech Skrobański - radca prawny
Radca prawny czy adwokat? To pytanie bardzo często pojawia się wśród osób, które po raz pierwszy potrzebują profesjonalnej pomocy prawnej. Dla osoby niezajmującej się prawem różnica pomiędzy tymi zawodami może być trudna do zauważenia. Obaj prawnicy noszą togi, występują przed sądami, sporządzają pisma procesowe, udzielają porad prawnych i reprezentują klientów.
Przez wiele lat zakres działalności radców prawnych i adwokatów rzeczywiście znacząco się różnił. Zawody te wywodziły się z odmiennych tradycji, a radca prawny był historycznie kojarzony przede wszystkim z obsługą przedsiębiorstw i instytucji, natomiast adwokat ze sprawami sądowymi, w szczególności karnymi i rodzinnymi.
Obecnie taki podział już nie występuje.
Reforma przepisów dotyczących wykonywania zawodu radcy prawnego spowodowała, że od 1 lipca 2015 r. radcowie prawni uzyskali możliwość występowania w charakterze obrońców w sprawach karnych i karnych skarbowych, z określonymi ustawowo ograniczeniami dotyczącymi m.in. pozostawania w stosunku pracy. W konsekwencji w zdecydowanej większości typowych spraw dla klienta różnica pomiędzy radcą prawnym a adwokatem nie polega już na tym, że jeden zajmuje się sprawami cywilnymi, a drugi karnymi.
Najkrócej można powiedzieć, że radca prawny i adwokat są odrębnymi zawodami zaufania publicznego, ale zakres ich kompetencji zawodowych jest obecnie w znacznej części zbieżny.
Radca prawny może udzielać porad prawnych, sporządzać opinie i pisma, przygotowywać umowy oraz reprezentować klientów przed sądami i organami administracji. Ustawa o radcach prawnych wprost wskazuje, że wykonywanie zawodu obejmuje świadczenie pomocy prawnej, a w jej ramach także występowanie przed sądami i urzędami. Adwokat również świadczy pomoc prawną i reprezentuje klientów przed sądami oraz innymi organami.
W konsekwencji w sprawach cywilnych, gospodarczych, rodzinnych, administracyjnych, pracowniczych czy podatkowych klient może co do zasady skorzystać zarówno z pomocy radcy prawnego, jak i adwokata.
Podstawowa różnica nie polega więc obecnie na prostym podziale: „radca prawny – sprawy cywilne, adwokat – sprawy karne”.
Taki sposób przedstawiania obu zawodów jest przede wszystkim pozostałością historycznego podziału rynku usług prawnych.
Tak.
Jest to jedna z najważniejszych zmian, które należy uwzględnić przy porównywaniu obu zawodów.
Od 1 lipca 2015 r. radcowie prawni mogą wykonywać czynności obrońcy w sprawach o przestępstwa oraz przestępstwa skarbowe. Ustawa przewiduje przy tym szczególną regulację dotyczącą radców prawnych pozostających w stosunku pracy – radca prawny wykonujący obronę w sprawach karnych nie może co do zasady pozostawać w stosunku pracy, z wyjątkiem ustawowo wskazanych przypadków.
Oznacza to, że twierdzenie, zgodnie z którym „radca prawny nie może prowadzić spraw karnych”, jest obecnie nieprawdziwe.
Radca prawny może być obrońcą w sprawie karnej, może reprezentować podejrzanego lub oskarżonego i wykonywać czynności procesowe przewidziane dla obrońcy.
Tak.
Zarówno radca prawny, jak i adwokat mogą występować jako profesjonalni pełnomocnicy procesowi w sprawach cywilnych, gospodarczych, rodzinnych, administracyjnych i sądowoadministracyjnych, a radca prawny posiadający uprawnienie do obrony może również występować jako obrońca w postępowaniu karnym.
Nie oznacza to jednak, że ustawy regulujące oba zawody są identyczne.
Radca prawny podlega ustawie o radcach prawnych i samorządowi radców prawnych, natomiast adwokat wykonuje zawód na podstawie ustawy – Prawo o adwokaturze i podlega samorządowi adwokackiemu.
Różnice dotyczą między innymi organizacji wykonywania zawodu, zasad zatrudnienia oraz niektórych szczegółowych regulacji zawodowych.
Dla klienta najważniejsze pozostaje jednak to, czy konkretny profesjonalista posiada odpowiednie doświadczenie i specjalizację potrzebne do rozwiązania jego problemu.
Tak. Jest to jedna z najbardziej charakterystycznych różnic pomiędzy zawodem radcy prawnego a zawodem adwokata.
Ustawa o radcach prawnych przewiduje możliwość wykonywania zawodu m.in. w ramach stosunku pracy, na podstawie umowy cywilnoprawnej, w kancelarii radcy prawnego oraz w określonych spółkach.
Adwokat co do zasady nie może natomiast wykonywać zawodu pozostając w stosunku pracy. Prawo o adwokaturze przewiduje w tym zakresie ustawowy zakaz, z wyjątkami dotyczącymi m.in. pracowników naukowych i naukowo-dydaktycznych.
Różnica ta ma przede wszystkim znaczenie ustrojowe i zawodowe. Dla klienta poszukującego pełnomocnika do konkretnej sprawy zazwyczaj ważniejsze będzie doświadczenie danego prawnika niż forma, w jakiej wykonuje on zawód.
Historyczny podział obu zawodów jest źródłem wielu obecnych nieporozumień.
Radcowie prawni byli tradycyjnie związani przede wszystkim z obsługą prawną przedsiębiorstw, zakładów pracy, instytucji i innych podmiotów gospodarczych. Adwokatura natomiast była kojarzona z reprezentowaniem klientów indywidualnych przed sądami, zwłaszcza w sprawach cywilnych, rodzinnych i karnych.
Przez długi czas radca prawny nie posiadał pełnych uprawnień do występowania jako obrońca w sprawach karnych.
Z biegiem lat granice pomiędzy zawodami zaczęły się jednak zacierać. Kolejne zmiany ustawowe rozszerzały kompetencje radców prawnych, a ostatecznie od 2015 r. również w zakresie obrony w sprawach karnych.
Dlatego współczesnego rynku usług prawnych nie można już opisywać według dawnego schematu: adwokat zajmuje się sądem, a radca prawny umowami i przedsiębiorcami.
Obaj mogą prowadzić szeroki zakres spraw.
Tak. To najbardziej widoczna różnica podczas rozprawy sądowej.
Radca prawny występuje w todze z niebieskim żabotem, natomiast adwokat w todze z żabotem zielonym.
Z punktu widzenia klienta kolor żabotu nie powinien jednak przesądzać o wyborze pełnomocnika.
Znacznie istotniejsze jest to, czy prawnik ma doświadczenie w sprawach podobnych do tej, z którą zgłasza się klient, zna specyfikę danego postępowania i potrafi dobrać odpowiednią strategię procesową.
Zarówno droga do zawodu radcy prawnego, jak i droga do zawodu adwokata wymaga ukończenia studiów prawniczych oraz przejścia specjalistycznego szkolenia zawodowego, którego podstawowym elementem jest aplikacja.
Aplikacja radcowska i adwokacka trwają co do zasady trzy lata. Po ich ukończeniu aplikant przystępuje do odpowiedniego egzaminu zawodowego.
Egzamin zawodowy jest wymagającym sprawdzianem praktycznych umiejętności prawniczych. Nie polega wyłącznie na sprawdzeniu znajomości przepisów. Kandydat musi wykazać się umiejętnością zastosowania prawa do konkretnego stanu faktycznego i przygotowania profesjonalnych dokumentów prawniczych.
System szkolenia obu zawodów jest więc pod wieloma względami podobny, choć formalnie są to dwie odrębne aplikacje i dwa odrębne samorządy zawodowe.
Warto przy tym pamiętać, że ustawy przewidują również inne drogi uzyskania uprawnień zawodowych dla osób spełniających określone wymagania, a zatem nie w każdym przypadku droga do wpisu na listę radców prawnych lub adwokatów wygląda identycznie.
Określenie „prawnik” ma znacznie szersze znaczenie niż określenie „radca prawny” czy „adwokat”.
W języku potocznym prawnikiem nazywa się osobę posiadającą wykształcenie prawnicze. Nie jest to jednak tożsame z posiadaniem konkretnego tytułu zawodowego.
Samo ukończenie studiów prawniczych nie oznacza uzyskania uprawnień radcy prawnego lub adwokata.
Co do zasady osoba posiadająca wyłącznie wykształcenie prawnicze nie może występować w sądzie w imieniu swoich klientów i ma ograniczone możliwości reprezentowania stron.
Tytuły „radca prawny” i „adwokat” są tytułami zawodowymi chronionymi prawnie. Aby wykonywać te zawody, trzeba spełnić ustawowe wymagania i uzyskać wpis na właściwą listę zawodową.
Aplikant to osoba, która po ukończeniu studiów prawniczych odbywa aplikację przygotowującą do wykonywania określonego zawodu prawniczego.
Aplikant radcowski przygotowuje się do wykonywania zawodu radcy prawnego, natomiast aplikant adwokacki do wykonywania zawodu adwokata.
Aplikacja ma charakter praktyczny. Aplikant uczestniczy w prowadzeniu spraw, przygotowuje projekty pism, analizuje orzecznictwo, bierze udział w zajęciach szkoleniowych i zdobywa doświadczenie pod nadzorem profesjonalnych prawników.
Aplikant może również wykonywać określone czynności procesowe i występować przed sądem w przypadkach przewidzianych przez przepisy. Nie oznacza to jednak, że aplikant posiada dokładnie taki sam status zawodowy jak radca prawny czy adwokat.
Dlatego klient powinien wiedzieć, kto konkretnie prowadzi jego sprawę i w jakim charakterze występuje dana osoba.
Nie należy wyciągać takiego wniosku wyłącznie z nazwy.
Samo określenie „kancelaria” nie jest wystarczającą informacją o kwalifikacjach osoby świadczącej pomoc prawną. Na rynku można spotkać podmioty wykorzystujące różne nazwy handlowe, dlatego przed powierzeniem sprawy warto sprawdzić, kto konkretnie świadczy pomoc prawną.
Szczególne znaczenie ma to w przypadku ofert znalezionych w Internecie.
Jeżeli klient potrzebuje profesjonalnej reprezentacji procesowej, powinien ustalić, czy jego pełnomocnikiem będzie radca prawny albo adwokat, a także sprawdzić, czy dana osoba rzeczywiście figuruje na właściwej liście samorządu zawodowego.
Nie sama nazwa firmy, logo czy określenie „kancelaria” powinny być dla klienta podstawowym kryterium wyboru.
Tak.
Oba zawody są zawodami zaufania publicznego i funkcjonują w ramach samorządów zawodowych.
Radcowie prawni i aplikanci radcowscy podlegają odpowiedzialności dyscyplinarnej m.in. za postępowanie sprzeczne z prawem, zasadami etyki lub godnością zawodu albo za naruszenie obowiązków zawodowych.
Podobne mechanizmy funkcjonują w odniesieniu do adwokatów.
Z punktu widzenia klienta ma to istotne znaczenie. Profesjonalny pełnomocnik jest zobowiązany nie tylko do znajomości prawa, ale również do przestrzegania zasad etyki zawodowej oraz tajemnicy zawodowej.
Tak.
Tajemnica zawodowa jest jednym z fundamentalnych elementów wykonywania profesjonalnej pomocy prawnej.
Radca prawny ma ustawowy obowiązek zachowania w tajemnicy wszystkiego, o czym dowiedział się w związku z udzielaniem pomocy prawnej. Ustawa wskazuje również, że obowiązek ten nie jest ograniczony w czasie.
Podobne zasady dotyczą adwokatów.
Dla klienta oznacza to, że przekazując profesjonalnemu pełnomocnikowi informacje dotyczące swojej sprawy, może liczyć na ochronę poufności wynikającą z zasad wykonywania zawodu.
Nie.
Doradca podatkowy wykonuje odrębny zawód regulowany, którego przedmiotem jest przede wszystkim świadczenie profesjonalnej pomocy w sprawach podatkowych.
Zakres uprawnień doradcy podatkowego wynika z przepisów regulujących ten zawód.
Nie należy zatem traktować określeń „radca prawny”, „adwokat” i „doradca podatkowy” jako różnych nazw tego samego zawodu.
Jednocześnie zakresy działalności poszczególnych zawodów mogą się częściowo pokrywać. Radca prawny może specjalizować się w prawie podatkowym i prowadzić sprawy dotyczące podatków, w tym reprezentować klienta przed organami podatkowymi oraz sądami administracyjnymi, o ile posiada odpowiednie uprawnienia procesowe.
Wybierając pełnomocnika, warto zatem zwrócić uwagę nie tylko na sam tytuł zawodowy, ale przede wszystkim na specjalizację i doświadczenie w konkretnej dziedzinie prawa.
Rzecznik patentowy jest kolejnym przykładem profesjonalnego zawodu regulowanego, wyspecjalizowanego w określonej dziedzinie.
Jego działalność związana jest przede wszystkim z ochroną własności przemysłowej, w tym patentami, znakami towarowymi, wzorami przemysłowymi i innymi prawami własności przemysłowej.
Nie oznacza to jednak, że rzecznik patentowy jest „rodzajem radcy prawnego” albo adwokata. Jest to odrębny zawód, wymagający spełnienia własnych ustawowych warunków.
Jeżeli sprawa dotyczy ochrony patentowej lub znaku towarowego, doświadczenie rzecznika patentowego może być bardziej przydatne niż ogólna praktyka prawnicza.
Doradca restrukturyzacyjny to również odrębny zawód regulowany, związany przede wszystkim z restrukturyzacją przedsiębiorstw, postępowaniami restrukturyzacyjnymi i upadłościowymi oraz określonymi funkcjami w tych postępowaniach.
Podobnie jak w przypadku doradcy podatkowego czy rzecznika patentowego, posiadanie uprawnień w tej specjalizacji nie oznacza samo w sobie posiadania tytułu radcy prawnego lub adwokata.
W praktyce możliwe jest oczywiście łączenie kwalifikacji i wykonywanie więcej niż jednego zawodu regulowanego, jeżeli dana osoba spełnia wymagania ustawowe.
W wielu sprawach ważniejsza od samego wyboru pomiędzy tymi dwoma zawodami jest specjalizacja konkretnego prawnika.
Jeżeli ktoś potrzebuje pomocy w sprawie podatkowej, warto szukać osoby zajmującej się prawem podatkowym. Jeżeli problem dotyczy skomplikowanej sprawy spadkowej, istotne będzie doświadczenie w prawie spadkowym. W przypadku wypadku komunikacyjnego warto zwrócić uwagę na doświadczenie w sprawach odszkodowawczych.
Analogicznie przedsiębiorca prowadzący spór z kontrahentem powinien szukać prawnika zajmującego się prawem gospodarczym i procesami cywilnymi.
Sam tytuł zawodowy nie gwarantuje bowiem, że konkretny prawnik będzie specjalistą w każdej dziedzinie prawa. Prawo jest obecnie tak rozbudowane, że praktyka zawodowa siłą rzeczy wymaga specjalizacji.
Tak.
Radca prawny może zajmować się prawem podatkowym, w tym analizować obowiązki podatkowe, sporządzać pisma i środki zaskarżenia, reprezentować klientów przed organami podatkowymi oraz występować przed sądami administracyjnymi w granicach wynikających z przepisów procesowych.
W praktyce szczególnie istotne jest doświadczenie w postępowaniach podatkowych, kontrolach podatkowych i kontrolach celno-skarbowych.
Dlatego przedsiębiorca, który otrzymał wezwanie z urzędu skarbowego, zawiadomienie o kontroli podatkowej albo decyzję określającą wysokość zobowiązania podatkowego, powinien zwrócić uwagę nie tylko na to, czy prawnik jest radcą prawnym lub adwokatem, lecz także na to, czy rzeczywiście zajmuje się prawem podatkowym.
Najbezpieczniej zweryfikować osobę w oficjalnym rejestrze właściwego samorządu zawodowego.
Radcowie prawni są zrzeszeni w okręgowych izbach radców prawnych, a adwokaci w okręgowych radach adwokackich.
Weryfikacja uprawnień jest szczególnie istotna wtedy, gdy klient znalazł ofertę kancelarii wyłącznie w Internecie i nie zna wcześniej osoby, której zamierza powierzyć prowadzenie sprawy.
Warto również sprawdzić specjalizację, doświadczenie zawodowe oraz zakres usług świadczonych przez danego prawnika.
W większości typowych spraw cywilnych, gospodarczych, rodzinnych, administracyjnych czy podatkowych zarówno radca prawny, jak i adwokat mogą zapewnić profesjonalną reprezentację.
Dlatego wybór nie powinien sprowadzać się wyłącznie do pytania: „radca prawny czy adwokat?”
Znacznie lepsze pytanie brzmi:
„Który prawnik ma największe doświadczenie w sprawach takich jak moja?”
Jeżeli potrzebujesz pomocy w sprawie podatkowej, warto wybrać osobę zajmującą się prawem podatkowym. Jeżeli problem dotyczy odszkodowania – prawnika prowadzącego sprawy odszkodowawcze. Jeżeli sprawa dotyczy nieruchomości – osobę posiadającą doświadczenie w tej dziedzinie.
Tytuł zawodowy jest ważnym potwierdzeniem kwalifikacji, ale dopiero połączenie uprawnień, doświadczenia i specjalizacji pozwala dobrać pełnomocnika odpowiedniego do konkretnego problemu.
Tak.
Radca prawny nie jest ograniczony do prowadzenia spraw wyłącznie w miejscowości, w której znajduje się jego kancelaria.
Może reprezentować klienta przed sądami i organami administracji również poza Ostrowem Wielkopolskim, oczywiście z uwzględnieniem właściwości miejscowej i rzeczowej konkretnego organu lub sądu.
Dlatego osoba poszukująca radcy prawnego w Ostrowie Wielkopolskim nie musi ograniczać wyboru pełnomocnika wyłącznie do spraw prowadzonych lokalnie.
W przypadku wielu postępowań znaczną część czynności można wykonać na podstawie dokumentów i w formie elektronicznej lub korespondencyjnej, natomiast w razie konieczności osobistego udziału w rozprawie czy posiedzeniu sposób organizacji prowadzenia sprawy powinien zostać ustalony indywidualnie.
Radca prawny i adwokat to dwa odrębne zawody prawnicze, ale ich kompetencje są obecnie w znacznej mierze zbliżone.
Obaj mogą świadczyć profesjonalną pomoc prawną, reprezentować klientów przed sądami i urzędami oraz prowadzić szeroki zakres spraw.
Najważniejsze różnice wynikają obecnie przede wszystkim z odmiennych ustaw regulujących oba zawody, zasad organizacji samorządów oraz form wykonywania zawodu. Szczególnie istotna pozostaje możliwość wykonywania zawodu radcy prawnego w ramach stosunku pracy, podczas gdy adwokat co do zasady takiej możliwości nie ma.
Dawny podział, zgodnie z którym adwokat zajmuje się sprawami karnymi i rodzinnymi, a radca prawny cywilnymi i gospodarczymi, jest już nieaktualny.
Dla klienta najważniejsze powinno być więc nie tyle to, czy wybiera radcę prawnego czy adwokata, lecz czy wybrany prawnik posiada odpowiednie uprawnienia, doświadczenie i specjalizację potrzebne do prowadzenia konkretnej sprawy.
Jeżeli potrzebujesz pomocy prawnej w Ostrowie Wielkopolskim, przed wyborem pełnomocnika warto sprawdzić nie tylko jego tytuł zawodowy, ale również zakres prowadzonej praktyki i doświadczenie w sprawach podobnych do Twojej.
Powyższy artykuł został przygotowany z pomocą systemów sztucznej inteligencji. Jego treść została poddana weryfikacji i kontroli redakcyjnej przez radcę prawnego. Za publikację treści odpowiedzialność redakcyjną ponosi Wojciech Skrobański.
(art. 50 ust. 4 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/1689 z dnia 13 czerwca 2024 r. – AI Act)
e-mail:
wojtek@radca-skrobanski.pl
ul. Kaliska 45
63-400 Ostrów Wielkopolski